Fırat Anlı’dan ‘süreç’ açıklaması: Teslimiyet ve yenilgi değil

PKK lideri Abdullah Öcalan’ın ‘silah bırakma’ davetinden sonra gelişmeler takip edilirken Diyarbakır’da Yenişehir ve Büyükşehir Belediye Eş Başkanlığı misyonlarında de bulunan Fırat Anlı, yeni süreçle ilgili değerlendirmelerde bulundu.

’10 YIL ÖNCE BİTMELİYDİ’

Güneydoğu Ekspres’ten Faruk Balcı’ya konuşan Anlı’nın açıklamalarından öne çıkanlar şöyle:

“Bu mesele 10 yıl önce nihayete ermeliydi. On yıl önce biz bunu çözebilmeliydik. Ama ne yazık ki ne Kürt tarafı hazırdı ne de devlet bu mevzuda kâfi bir irade sergiledi. Çok ağır kayıplar oldu. İnsanlar hayatını yitirdi. Canlar gitti. Geri dönülemez büyük bir fatura ödedik hep birlikte. Umarım bu sefer hepimiz bu acı deneyim üzerinden insanların huzur içinde nefes almasını sağlayabiliriz. Onun için hepimiz umutluyuz. Hepimizin beklentisi ve talebi bu sıkıntıyı uzatmadan daha fazla içinden çıkılmaz hale getirmeden, bizden sonrakilere acı bir miras bırakmadan çözebilmeliyiz. Bu problemin içine girmiş emek harcamış, temas etmiş herkes ihtiyatlıdır. Kolay bir mesele değildir. Çok ağır geçmişi olan, çok çetrefilli boyutları olan bir sorundur. Bir taraf sıfırdaysa, diğer taraf yüz noktasında. Bunun optimal bir noktada buluşması makul bir istikrar kurulması kolay değildir. Ve her geçen gün bu mesele yalnızca iki taraf açısından değil, çok taraflı bir probleme dönüyor. Bu son 10 yıl içerisinde bu sıkıntının çözülmemesinde bence bu çok taraflılığında tesiri vardır.

‘ÇAĞRI METNİNDE 2013 DENEYİMİ VAR’

Çağrı metninde natürel ki 2013 deneyimi vardır. O çok daha kapsamlı, tahminen insanlar açısından çerçevesi çizilmiş bir metindi. Bu türlü bir beklenti vardı. Ama bu sefer sonuç odaklıdır. Yani, yeni bir şey söylemek yerine bunun içerisinden konsantre yani ana fikri, ana mesajı net bir şekilde altını çizen açıklamaydı. Duygusal yaklaşmamak lazımdır. Herkesin kendine göre bir yorumu vardır. Herkesin körün fil tanımı benzeri Kürt sıkıntısına tanımı vardır. Ama nihayetinde taban müşterek ortak nokta çatışmasızlıktır. İnsan hayatının feda edilmemesi, can kaybının olmamasıdır. Mümkün olduğu kadar bu sıkıntının siyasi kulvarda, siyasal aktörlerle ve siyasal sistemlerle diyalog yoluyla çözülmesi. Bu bir taraf için teslimiyet değil, karşı taraf için bir yenilgi değil. Ya da karşı taraf için bir zafer değil.”

‘HEPİMİZ DÖNECEĞİZ…’

Fırat Anlı, “Süreç toplumsal uzlaşma ve barışla sonuçlanırsa, siyasi nedenlerden ötürü ülkeyi terk etmek zorunda kalanlar tekrar geri döner mi?” sorusuna ise şu cevabı verdi:

“Kimse istekli bir şekilde yaşadığı toprakları terk etmiyor. Sürgün en ağır cezalardan biridir. Maalesef bizim coğrafyamızda cezaevleri, mevt yahut sürgün birbirinin yerine geçen ceza prosedürüdür. Son devirlerde ne yazık ki ülkeyi yöneten siyasal akım bunu da bir cezalandırma formülü olarak tercih etti. Meğer bu yalnızca Kürtler açısından bir kayıp değil, totalde Türkiye açısından bir kayıptır. Dünyanın birçok ülkesinde de askeri darbe ve benzer periyotlarda on binlerce entelektüel, aydınlar, müellif, gazeteci, sanatçı, akademisyen, insan hakları savunucuları ülkelerini terk etmek zorunda kalıyor. Bir jenerasyonun ortadan kaybolması bir sonraki nesil açısından yeri doldurulamaz boşluk yaratıyor. Bu yüzyıllık süre içerisinde en çok önemli şey bence birikime izin verilmemesidir. Yalnızca sürgüne göndermenin o toplumun temsil edildiği kesim açısından bir kayıp olduğunu düşünmüyorum. Aynı vakitte köprülerin yıkılması manasına gelir. Biz Diyarbakır’da on binlerce insanı tanıyoruz. Onlarla kurduğumuz öteki bir iletişim ve hukuk vardır. Türkiye’nin aydınları, gazetecileri, bilim insanları ülkelerinde yaşama şartlarına sahip değil. Geri dönüş ise bir planlama ile olmalıdır. Geri dönmesini sağlayacak düzenekler yaratılmalıdır. Kürt siyaseti açısında sürgüne gitmiş olanlar değil, ben inanıyorum bu şekilde gelen arkadaşların tamamı ülkelerine dönmenin arayışı içerisindedir. Bulundukları yere ahenk sağlamadılar. Entegre olmadılar. Olmayacaklar. Zira o toprakların insanı, o toprakların evladı. İlk fırsatta döneceklerdir. Hepimiz döneceğiz. Ama bunun ötesinde bence Türkiye’den gelmek zorunda kalan ister ekonomik, ister insani sebeplerden büyük bir geri dönüş projeyle sağlanmalı ve bu toplumun bu süreci daha süratli atlatmasında daha yumuşak atlatmasında ve tahminen de kalıcı bir şekilde bir formül üretilmesinde son derece çok önemli bir rol üstlenecektir. Cezaevindekilerin tahliye edilerek toplumla bağ kurmasının sağlanması son derece kıymetlidir.”

(ALINTI)