Hukukçular, yaklaşık 4 bin sayfalık İBB iddianamesini nasıl değerlendirdi?

İBB iddianamesini değerlendiren hukukçular, dosyadaki çelişkilere dikkat çekti. İddianamedeki ‘rüşvet gelirlerine’ odaklanan hukukçular, öne sürülen gelirlerin kişisel zenginleşme için mi yoksa ‘CHP’yi ele geçirmek’ için mi kullanılacağının net belirtilmediğini ifade etti. Suç örgütü olduğu iddia edilen yapının 2019’da kurulduğunun iddianamede belirtildiğini ancak CHP 38. Olağan Kurultayı’nın 2023’te yapıldığını ifade eden hukukçular, “Örgüt içi faaliyetler için gösterilen kanıtların başında HTS kayıtları var. Bu da örgüt içi bağın telefon irtibatıyla delillendirilmesi anlamına geliyor. Gazetecilerin, iş insanlarının, belediye çalışanlarının işten kaynaklı zorunlu temaslarının “örgüt içi irtibat” gibi değerlendirilmesi ikna edici bulunmayabilir” tespitini yaptı. 

Gazeteci ve Nefes yazarı Deniz Zeyrek, yaklaşık 4 bin sayfalık İBB iddianamesine ilişkin olarak hukukçuların tespitlerini paylaştı. Zeyrek’in yazısından ilgili bölüm şu şekilde: 

“Güvendiğim hukukçulara bölümler göndererek genel değerlendirmelerini istedim. Dikkat çekilen çelişkili durumları dikkatinize getirmek isterim:

– Örgüt kuruluşuyla suç tarihleri arasında bir tutarsızlık var. İddianamede İmamoğlu’nun örgütü 2015’te kurduğu söyleniyor. Bu çerçevede Beylikdüzü’ndeki inşaat, ruhsat ve iskân işlemlerinde rüşvet alındığına dair tanık beyanlarına yer veriliyor. Ancak Fatih Keleş’le 2014’te örgütsel faaliyette bulundukları anlatılıyor. Bu da suç tarihini belirsiz hale getiriyor.

– Rüşvet gelirlerinin nerede kullanıldığına dair farklı suçlamalar söz konusu. Kimi yerlerde siyasi amaçlarla (kampanya giderleri, parti içi rekabet, medya ilişkileri, aday belirlenme gibi) kullanıldığı, kimi yerlerde kişisel çıkar için kullanıldığı anlatılıyor. Rüşvet gelirleri kişisel zenginleşme için mi yoksa parti içi faaliyetler için mi kullanılmış, net bir ayrım yapılamıyor.

-İddianamede 44 yerde “değerlendirilmektedir” sözcüğü kullanılmış. “Ticari hayatın olağan akışına aykırılık” gibi yorumlar da hayli fazla. Bu da şüphe-delil-suç zincirinin yeteri kadar kurulmadığını düşündürüyor.

– Maddi delillerle sonuçlar arasındaki ilişki daha çok yorum üzerine kurulmuş. Örneğin tapular ve araç kayıtlarındaki değişiklikler suç gelirinin göstergesi gibi gösteriliyor. Savunma avukatları çok rahatlıkla “suçun işlendiği iddia edilen tarihlerde gayrimenkul piyasasında ciddi fiyat artışları var. Haliyle bu artışlar suç delili olmayabilir” görüşünü savunabilirler.

– İddianamedeki suçlamaların büyük bölümü itirafçıların ifadelerine dayanıyor. İtirafçılar konusundaki en büyük tutarsızlık ise itirafçıların hem “güvenilir” bulunması, hem de “çıkarcı failler” gibi gösterilmesi.

– Bir başka ayrıntı ise örgütün 2019’da kurulduğunun söylenmesi, buna karşın CHP kurultayı konusundaki gelişmelerin 2023’te yaşanmış olması…

Bu durum, duruşmalarda örgütün parti içi rekabet konusundaki rolüyle ilgili “neden-sonuç ilişkisi” tartışmalarına yol verebilir.

– İddianamede gazetecilerin fonlandığı iddiası var. Ancak buna dair hiçbir somut delil yok. Bir gizli tanığın ifadesiyle “PR amacıyla gazetecilere fon sağlandı” sonucunu çıkarmak delilsiz soyut iddia gibi duruyor.

– Örgüt içi faaliyetler için gösterilen kanıtların başında HTS kayıtları var. Bu da örgüt içi bağın telefon irtibatıyla delillendirilmesi anlamına geliyor. Gazetecilerin, iş insanlarının, belediye çalışanlarının işten kaynaklı zorunlu temaslarının “örgüt içi irtibat” gibi değerlendirilmesi ikna edici bulunmayabilir.

Bu tespitlerin dışında benim dikkatimi çeken bir bölüm daha var. Onu da aktararak yazımı tamamlamak istiyorum.

İddianamede, “örgüt gizlilik esasına göre hareket etmiş” görüşü hâkim. Kameraların kapatılması, jammer kullanılması gibi detaylar hem suç hem de “yeterince delil toplanamamasının kanıtı” gibi gösterilmiş. Bu da biraz “bahane” gibi duruyor.”

Yazının tamamını okumak için .